Jaka jest historia startów reprezentacji Francji na Mistrzostwach
Świata Akwizgran 2006? Czy francuskie konie spełniają kryteria Polskiego
Związku Jeździeckiego?
Francja, światowa potęga w długodystansowych rajdach konnych, cieszy się z wielu sukcesów na międzynarodowych zawodach rangi mistrzowskiej. Na Mistrzostwach Europy Francuzi zdobyli 17 drużynowych medali (5 złotych, 7 srebrnych i 5 brązowych) oraz 7 indywidualnych "krążków" (4 złote, 2 srebrne i 1 brązowy). Na Mistrzostwach Świata drużyna francuska 7 krotnie cieszyła się ze zdobycia medalu (4 złote, 1 srebrny oraz 2 brązowe). Indywidualne osiągnięcia francuzów na MŚ to aż 11 medali (1 złoty, 5 srebrne oraz 5 brązowych).
W tegoroczny Mistrzostwach Świata rozgrywanych w Akwizgranie (Niemcy) francuska drużyna zdobyła złoty medal, a indywidualnie Virgine Atger cieszyła się z drugiego miejsca, natomiast Elodie Le Labourier z trzeciego. Trzy medale na jednych mistrzostwach - to sukces wręcz gigantyczny!
Dzięki ciekawej stronie internetowej http://endurance.pedigree.free.fr/ możemy prześledzić historię startów koni oraz zawodników, którzy osiągnęli sukces reprezentując Francję na tych zawodach. Swoją analizę ograniczyłem tylko do par Francuskich ponieważ baza danych na tej stronie jest kompletna tylko dla zawodników francuskich.
Francja wystawiła na MŚ 2006 5 par, 4 w drużynie, 1 indywidualnie.
|
|
Zawodnicy |
Konie |
|
Druż. |
Kangoo
d'Aurabelle |
|
|
Druż. |
Akim
du Boulve |
|
|
Druż. |
Hifrane
du Bathas |
|
|
Druż. |
Imanh
|
|
|
Ind. |
Sangho'Limousian
|
|
|
Szef Ekipy: Jean-Louis Leclerc |
||
Wszyscy reprezentanci Francji ukończyli MŚ i zajęli indywidualnie następujące miejsca:
|
Miejsce |
Zawodnik |
Tempo km/h |
Koń |
|
2 |
17.26 |
||
|
3 |
17.26 |
||
|
5 |
17.01 |
||
|
8 |
16.82 |
||
|
13 |
16.01 |
Szczegółowe wyniki znajdziemy pod adresem: http://www.endurance.pl/wyniki/2006/akwizgran/wyniki/END-R1.pdf
Przed MŚ wszystkie pary francuskie również startowały na zawodach CEI*** Rambouillet (13.05.06) na dystansie 160 km, który był ich ostatnim długim dystansem przed MŚ i testem dla ekipy. Na tych zawodach wystartowały 104 pary, ukończyło 47. Zwycięzca miał tempo 18,72 km/h, ale dopiero 22 zawodnik miał tempo poniżej 18 km/h. Czołówka (21 koni!) jechała więc blisko siebie.
Poniżej podaję miejsca reprezentantów Francji, CEI*** Rambouillet (13.05.06):
|
Miejsce |
Zawodnik |
Tempo km/h |
Koń |
|
4 |
18.53 |
||
|
6 |
18.52 |
||
|
16 |
18.1 |
||
|
Rez. |
- |
||
|
Rez. |
- |
Kończą "tylko" 3 reprezentacyjne pary.
Prześledźmy jeszcze stary i rodowody "mistrzowskich" koni.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Najlepiej z kadry wypadła para Kangoo d'Aurabelle
- Virginie Atger zdobywając indywidualnie srebrny medal. Kangoo d'Aurabelle
to bardzo mało doświadczony 8 - letni wałach, który przed MŚ w Aachen skończył
tylko raz 160 km (CEI*** Rambouillet
-13.05.06), ale za to w bardzo mocnym tempie (18,53 km/h). W roku 2005
zajął pod tą samą zawodniczką 10 miejsce na MŚ Młodych Koni w Compiegne na 119
km. Virginie Atger jest młodą ale już doświadczoną zawodniczką z sukcesami
międzynarodowymi - w 2003 roku zdobyła brąz na MŚ Młodych Jeźdźców i Juniorów w
Patroni del Vivaro (Włochy).
Brązowy
medal indywidualne na MŚ'06 zdobyła Elodie Le Labourier na Sangho'Limousian.
Koń Sangho'Limousian ostatni, długi
dystans skończył w ... 2005 roku - było to 160 km podczas ME'05 w Compiegne,
gdzie para ta zajęła tam 4 miejsce. Sangho'Limousian to 16 letni siwy wałach. Chodzi
3* konkursy na zawodach CEI od 2000 roku ze zmiennym szczęściem - albo jest w czołówce, albo nie kończy
konkursu...
5 miejsce na MŚ zajął Philippe
Benoit na 8-letnim wałachu Akim du Boulve.
Para ta wspomniane wcześniej testowe 160 km w Rambouillet skończyła na 6
miejscu tempem 18.52 km/h i było to dla tego młodego konia pierwsze 160 w
życiu. W 2005 roku ta sama para zajęła 3 miejsce na 130 km w Les Saintes Maries
de la Mer tempem 20,33 km/h.
8 miejsce na MŚ zająła Pascale
Dietach na 11-letniej klaczy Hifrane du
Barthas. Para zawody w
Rambouillet skończyła na 16 miejscu w tempie 18,01 km/h. W lipcu 2005 roku
Pacal i Hifrane du Barthas zajęli
2 miejsce na 160 km podczas bardzo trudnego rajdu we Florac (tempo 14,61 km.h).
13 miejsce na MŚ zajęła para
Imana - Florian Legrand, która w ME'05 w Compiegne zajęła 11 miejsce. Para brała również udział w zeszłorocznych
(grudzień) młodzieżowych MŚ w Bahrajnie zajmując 20 miejsce.
Zawodów testowych w Rambouillet
nie skończyła znana zawodniczka Virgine Simone na Calypso
de Suleiman. Para ta nie załapała się do francuskiej kadry na MŚ ale skończyła
za to w lipcu 2006 na 3 miejscu bardzo
trudne 160 km we Florac, a niecałe dwa miesiące później była 16 na 160 km w
Compiegne.
Już z pobieżnej analizy startów
reprezentacyjnych koni trudno oprzeć się wrażeniu, że przeszłość konia nie
miała decydującego wpływu na powołanie do kadry. W reprezentacji Francji były
konie mało doświadczone, które pierwsze 160 km w życiu kończyły 3 miesiące
przed MŚ. Były także konie, które na 3 miesiące przed MŚ zawodów testowych nie
skończyły.
Wicemistrz świata Kangoo d'Aurabelle
przed zawodami w Akwizgranie skończył raz 160 km w 2006 roku oraz raz 119 km w
2005. To wszystko. Wcześniej nie skończył w czerwcu 2005 125 km w Monpazier.
Czwarty poważny start i srebro Mistrzostw Świata. Tempa 17,83, 18,53 oraz 17,26
km/h.
Co ciekawe - srebrny medalista
oraz brązowy MŚ nie spełniłyby zasad kwalifikacji PZJ ustalonych przez
dyrektora sportowego Dariusza Kielaka wspieranego m.in. przez Wilatlisa
Nikołajuka.
Wybór francuskiej kadry można uważać za dość zaskakujący, prawie jak wróżenie z fusów, potwierdzający tezę, że w sportach konnych wybór reprezentacji do zadanie bardzo trudne. Niestety nie można odnosić się tylko do czystych wyników sportowych, na konie trzeba patrzyć szerzej, bo specyfika endurance do tego zobowiązuje. Rajdy to nie tylko wyścig z czasem ale także wyścig z kulawizną i o wyborze koni zapewne decydowały nie tylko wyniki, ale przede wszystkim aktualny stan zdrowia i potencjał.
Skład ekipy francuskiej pokazuje jak trudny jest wybór kadry na zawody rangi mistrzowskiej. Zawsze są wygrani i przegrani, a ta bądź co bądź, subiektywna decyzja zawsze będzie wywoływać emocje. Ale ta forma wyboru to jedyna słuszna droga. Nie zawsze Mistrz Polski będzie jechać na Mistrzostwa Świata i czasem będzie musiał ustąpić miejsca np. 5 parze. Oczywiście na razie możemy marzyć o tym żeby 5 koni kończyło Mistrzostwa Polski, ale trzeba przyzwyczajać się do myśli, że jedyną słuszną drogą przy wybieraniu jest selekcja przez osobę (lub osoby), a nie tylko wyniki, czasy, prędkości tempa...Inna sprawa to wybór tej osoby lub osób, które można uznać za naprawdę kompetentne do tej roli. Na razie nie ma takiej osoby i pewnie przyjdzie długo na nią czekać.
Przyjrzymy się jeszcze jednej sprawie - tempa francuskich koni w zawodach poprzedzających MŚ. Osiągnięta przez nie prędkość na MŚ nie jest zaskoczeniem, tylko kontynuacją dotychczasowych wyników. Polskie konie jadące z zagrywkami na zawody rangi mistrzowskiej w granicach 12 - 14 km/h rzucają się po prostu z motyką na słońce próbując nawiązać walkę z czołówką.
Maciej Kacprzyk
Copyright by www.endurance.pl Wszelkie prawa zastrzeżone
| Wstecz | | Strona główna